Sporty zespołowe dla dzieci z ADHD: jak ruch w grupie pomaga w koncentracji i regulacji emocji

1
112
4/5 - (1 vote)

Z tego artykuły dowiesz się:

Dziecko z ADHD w sporcie zespołowym – szanse i ograniczenia

ADHD w praktyce na boisku, a nie w gabinecie

ADHD u dziecka na treningu rzadko wygląda jak z podręcznika. Zamiast listy objawów pojawia się raczej konkretne zachowanie: dziecko przerywa trenerowi, wbiega na boisko, gdy nie jest jego kolej, zapomina o umówionych zasadach, reaguje złością na zmianę czy przegraną. Ruchliwość, impulsywność i trudność w utrzymaniu uwagi układają się w powtarzalne wzorce, które szybko widzi każdy trener.

Impulsywność objawia się tym, że dziecko reaguje, zanim pomyśli. W praktyce to na przykład: ostre wejścia w piłkę, niepotrzebne faule, wbieganie przed linię startu, strzelanie „z każdej pozycji” bez patrzenia na partnerów, krzyki do sędziego. Trudność w utrzymaniu uwagi to z kolei: gubienie się w poleceniach („co mamy teraz robić?”), mylenie stron boiska, zapominanie, w jakim ustawieniu ma grać, szybkie odpływanie myślami podczas tłumaczenia ćwiczenia.

Nadmierna ruchliwość rzadko przeszkadza w samym bieganiu – przeciwnie, dziecko ma często duże „paliwo” ruchowe. Bardziej chodzi o to, że ruch pojawia się w nieodpowiednich momentach: wiercenie się podczas odprawy, kopanie piłką w trakcie zbiórki, wstawanie z ławki rezerwowych mimo prośby o pozostanie na miejscu. Te zachowania często są odbierane jako brak szacunku lub złośliwość, choć zwykle w